راستش مطلبی که شایلی در مورد عدس توی
این پست نوشته تشویقم کرد که بدون ترس از ایجاد دل درد برای سارا (که الان پنج ماه و نیمه است) عدس پلو بپزم. نکته ی جالب دیگه ای هم گفته بود. اینکه برای جذب بیشتر آهن موجود در عدس لازمه که به همراه یک پروتئین حیوانی مثل گوشت قرمز یا تخم مرغ پخته بشه. این شد که آستین رو برای پخت عدس پلو با ماهیچه بالا زدم!
مواد لازم:
پیاز ریز خرد شده: ۲ قاشق غذاخوری
گوشت ماهیچه: به اندازه یک گردو
برنج: ۲ قاشق غذاخوری
عدس: یک قاشق کوچک
آب: به میزان لازم (حدود یک و نیم لیوان برای برنج ژاپنی)
طرز تهیه:
عدس رو در یک قابلمه جداگانه با آب کمی پختم و قبل از له شدنش از روی شعله برداشتم. وقتی سرد شد با یک دست تمیز و حوصله زیاد! سعی کردم که پوست عدس رو جدا کنم. جداکردنش با دست کار سختی بود و محتویات قابلمه رو توی توری قوری ریختم و با پشت قاشق فشار دادم تا مغز عدس ها و آبش در بیاد. بعد گوشت ماهیچه رو به همراه پیاز خرد شده و برنج روی شعله کم قرار دادم. از اونجایی که اینجا برای بچه ها به جای آرد برنج از خود برنج استفاده میشه مدت زمان زیادی برای پختش و له شدنش لازمه. اواسط کار عدس از توری گذشته رو به مخلوط اضافه کردم و تا وقتی که برنج ها شبیه برنج شله زرد بشن و گوشت بپزه و آبش تقریبا تموم بشه٫ صبر کردم. اینطوری پیازها هم کاملا له شدند. چون دخترکم هنوز خوردن گوشت قرمز رو شروع نکرده٫ گوشت رو دستنزده گذاشتم. از این کته؟ پوره؟ آش یا سوپ یا هرچی که میشه اسمش رو گذاشت برای دخترم کشیدم. نیمیش رو توی مخلوط کن کمی له تر کردم و نیمه دیگه اش رو برای تمرین لثه هاش همون شکل اولیه باقی گذاشتم. با لذت تمام نوش جان کرد و مشکلی هم از جانب عدس ها! براش پیش نیومد. (خاله شایلی مرسی). با توجه به دستور خوشمزه ی که ریحانه توی پست قبل داده بود٫ یکی دو ماه دیگه گوشت و کره رو هم به این عدس پلو اضافه می کنم تا طعمش رو امتحان کنیم.
نکته: برای اینکه پخت و پز توی ظروف تفلون باعث میشه که مواد مضری وارد مواد خوراکی در حال پخت بشه تمام موارد بالا رو در قابلمه های کوچولوی "روی" انجام دادم که در صورتی که روی هم وارد غذا بشه جای نگرانی نداشته باشه.
*پی نوشت:
سخنی با مامانهای عزیز: راستش تاکید اولیه من برای نوشتن سن کودک یا عکس العملش به این دلیل بود که خوندن مطالب علمی و مطالب تجربی با هم فرق می کنند. وقتی من تاکید می کنم که به فرزند این قدرساله و اینقدر ماهه ام این غذا رو دادم منظورم اینه که شما باید با آگاهی خودتون این روش رو برای تجربه کردن انتخاب کنید و لزوما روش من برای شما مناسب نیست. همونطور که بارها حرف ها و نوشته های حتی علمی ضد و نقیضی در مورد توصیه های غذایی کودکان میشنویم اینجا هم ممکنه که روش مای نوعی با روش های دیگری در تضاد باشه. هدف ما اینه که این تنوع رو اینجا نشون بدیم و گزینه های انتخاب رو بیشتر کنیم نه اینکه به عنوان یک منبع علمی- پزشکی عمل کنیم. اگر کسی علمش رو داره یا از طرق مختلف اطلاعاتی راجع به مواد غذایی و ... به دست آورده و اینجا بیان می کنه این لطف او رو میرسونه که برای ما وقت گذاشته و مطمئنا برای همه ما مفید خواهد بود. اما به یاد داشته باشید که ما فقط به عنوان یک مادر از تجربه خودمون می نویسیم و باز هم حق انتخاب و مسئولیت با شما که مادر هستید خواهد بود. (این تذکر از این جهت بود که مامانهایی که دوست دارند تجربه هاشون رو به اشتراک بگذارند راحت تر باشند و مامانهایی هم که استفاده می کنند آگاه تر انتخاب کنند)
راستی یادتون نره که از تجربه هاتون -حتی اگر به نظر ساده میرسند- ما رو محروم نکنید. زمان و انرژی که برای کسب تجربه تون صرف کردید ارزش اون رو دوچندان می کنه و حتما روزی برای تازه مادر دیگری مفید خواهد بود. (اعتراف می کنم که من حتی نمی دونستم فرنی چی هست؟!)
