نی نی به به

مواد لازم:

نشاسته: به میزان دلخواه (مثلا 1 پیمانه)

آب یا شیر: هشت برابر میزان نشاسته ( که اگر 1 پیمانه نشاسته باشد میشود 8 پیمانه)

شکر:  دو برابر میزان نشاسته (می شود 2 پیمانه)

گلاب: یک چهارم تا یک دوم میزان نشاسته (می شود 4/1 تا 2/1 پیمانه)

رنگ: با سلیقه ی خود می توانید از زعفران و یا رنگ مصنوعی دلخواه برای رنگین کردنش استفاده کنید که ترجیحا از مواد طبیعی تر و در دسترس مثل شربت آلبالو و... استفاده بشود بهتر است. توصیه می کنم اگر از شیر به عنوان مایع استفاده می کنید مراقب به هم آمدن و تناسب ماده ی رنگی ترکیبی با شیر باشید مثلا شاید استفاده از آب پرتقال باعث بریدن شیر بشود (راستش هنوز امتحان نکرده ام) و بهتر باشد از ماده ی مناسب تری مثل همان زعفران استفاده کرد.

طرز تهیه: خیلی ساده است. اگر از پودر نشاسته استفاده می کنید که هیچ ولی اگر دانه ی نشاسته مصرف می کنید باید یکی دو ساعتی آن را در آب سرد بخیسانید تا در آب حل بشود و اگر احیانا نشاسته ی باز خریده اید یکی دوبار آب رویش را خالی کنید. بعد کل مواد را در یک قابلمه ی مناسب ریخته و روی شعله ی متوسط قرار دهید و مرتب مواد را به هم بزنید چون یک لحظه غفلت باعث می شود که نشاسته به ته ظرف شما ببندد. هم زدن را تا یکی دو دقیقه بعد از به جوش آمدن مخلوط داخل قابلمه ادامه دهید و تمام! می توانید شعله را خاموش کنید و مواد را سریع به داخل کاسه ها و ظرف های کوچک تر بریزید و داخل یخچال بگذارید. چند ساعت بعد یک دسر خیلی خوشمزه آنجا انتظار شما را می کشد. می توانید برای تزیین از خلال یا پودر مغز پسته و بادام و فندق استفاده کنید. حتی شاید بشود تکه های میوه یا کمپوت یا مربا هم داخل این دسر استفاده کرد که بسته به ذایقه و سلیقه خود می توانید این جزییات را تغییر بدهید. در ضمن غلظت به دست آمده با کم و زیاد کردن آب اولیه قابل تنظیم است. من با کم کردن میزان آب یک دسر نسبتا سفت به دست آوردم که بیشتر شبیه باقلوای یزدی بود وخوبیش هم این بود که دخترکم می توانست بگیرد دستش و خودش بخورد. دیگراینکه هر میزان آب یا شیر استفاده کنید تقریبا همان میزان دسر خواهید داشت.. پس برای به دست آوردن میزان دسر دلخواه فقط تناسب مواد را به خاطر داشته باشید و مقدار نشاسته را کم و زیاد کنید.

راستش را بخواهید سن شروع این میان وعده ی خوش طعم را نمی دانم ولی به گمانم استفاده از نشاسته ی برنج (که معمولا در ایران استفاده می شود وانواع دیگری مثل نشاسته ی ذرت و... را من هنوز اینجا ندیده ام) منعی برای بچه ها که غذا را با فرنی (آرد برنج) شروع می کنند نداشته باشد. اگر کسی اطلاعاتی در دست دارد ممنون می شوم. در مورد استفاده از شیر در این دسر هم میدانید که سن مصرف شیر گاو برای نی نی ها از یکسالگیست.

نوش جان کوچولوها!

*

نمیدانم کسی تا پایان سال پستی اینجا قرار خواهد داد یا خیر. به هرحال به عنوان مدیریت این وبلاگ گروهی که با نوشته ی همه مادرهای خوب رونق گرفته پیشاپیش سال نو را به همه خوانندگان "نی نی به به" تبریک می گویم. از زحمات تمام مادرهایی که در طی سال گذشته با وجود مشغله ی مادری برایمان وقت گذاشتند و ما را در تجربیات خود شریک کردند تشکر می کنم و سال خوبی را برای همه ی کوچولوها آرزومندم.

میان وعده، غذای مختصری است که بین دو وعده اصلی خورده می شود و با توجه به این که معده کودکان حجم اندکی دارد، بچه ها برای رشد مناسب خود به آن احتیاج دارند. میان وعده ها بخش مهمی از تغذیه کودکان هستند و در صورت برنامه ریزی صحیح، غذایی که کودک در میان وعده می خورد قسمت قابل توجهی از مواد مورد نیاز را به بدن او وارد می کند. همچنین این وعده های پنهان و جادویی می تواند در شکل گیری الگوی تغذیه ای و ذائقه ای بچه ها موثر باشد. فاصله زمانی مناسب بین ميان وعده ها و وعده های اصلی 5/1 تا 2 است و بر خلاف اعتقاد عمومی نباید خيلي شيرين، حجيم يا چرب باشد تا اشتهاي كودك براي وعده اصلي غذا، باقي بماند. طبیعی است که برای کودکان خردسال  تنوع میان وعده ها بیشتر است. پسر نوپای من میان وعده های زیر را امتحان کرده است:

• ماست: ماست دارای کلیسم و املاح است. باکتری های مفید موجود در بدن انسان را متعادل می کند و برای کودکانی که شیر پاستوریزه را دوست ندارند جایگزین مناسبی است.

• میوه های تازه: میوه ها سرشار از ویتامین و آنتی اکسیدان هستند. میوه های جدید را هر از چندگاهی امتحان کنید مثل آناناس، نارنگی و هندوانه. مخلوط چند میوه هم می تواند تنوعی به حساب بیاید.

• انواع نان: به خصوص نان های سبوس دار که دارای ویتامین های گروه ب هستند. از آن جمله می توان به سنگک و نان های تست کامل اشاره کرد.
• شیر + موز له شده (شیرموز): موز از جمله منابع پتاسیم است.
• شیر + موز له شده + خرما: اگر کودک شما به مواد غذایی شیرین تر علاقمند است این مخلوط را امتحان کنید.

• ماست + پودر فندق + پودر بادام: مغزهای روغنی هنمچون فندق و بادام منابع غنی از امگا ۳ هستند. مغز کودکان به امگا3 بسیار احتیاج دارد و مغز قابلیت تولید خود به خود این اسید چرب را ندارد و به همین منظور باید از یک منبع خارجی تامین شود. این مقاله هم می تواند در مورد دانه های روغنی اطلاعات مفیدی در اختیار شما قرار دهد.
• پرتقال رنده شده + پودر فندق + پودر بادام: دانه های روغنی همچنین می توانند منابع غنی از آهن باشند. مرکبات هم ویتامین سی فراوان دارند. مصرف این دانه ها با مرکبات (برای بچه های بزرگتر از یکسال) می تواند به جذب آهن موجود کمک کند.

• آب میوه + پودر فندق + پودر بادام: اگر دانه های روغنی را آسیاب کرده اید پیش از مخلوط کردن آن با آبمیوه پودر را الک کنید.

• ماست + تکه های میوه: این مخلوط خوشمزه در میان افراد بزرگسال در بیشتر کشورها طرفداران زیادی دارد. برخی میوه ها همچون توت فرنگی و زردآلو را می توان با پشت قاشق له کرد. برخی دیگر را که سفت تر هستند می توان با مخلوط کن یا رنده نرم کرد، مثل کی وی. در بچه های کوچکتر از سه سال دقت کنید که این تکه ها سفت نباشند. تکه های درشت می تواند موجب خفگی کودک شود.

• سبزیجات خام: گوجه فرنگی دارای ویتامین سی فراوان است و هویج ماده ای در خود دارد که می تواند در بدن انسان تبدیل به ویتامین آ شود. خیار هم یکی از سبزیجات مورد علاقه بچه ها است. می توانید این سبزیجات را رنده و سرو کنید. همچنین اگر این سبزیجات به تکه های درشت و مناسب تقسیم شوند می توانند غذای انگشتی مناسبی برای کوچولوها باشند.

• میوه های خشک: اگرچه بسیاری از ویتامین ها در اثر فرایند خشک شدن از بین می روند ولی از انجایی که مواد معدنی موجود (مثل آهن) در آنها حفظ می شود، هنوز هم میوه های خشک می توانند جزو میان وعده های مقوی و مفید برای کودک قرار گیرند. انجیر و قیسی از جمله مشهورترین میوه های خشک در ایران هستند. میوه های خشک را می توان به راحتی حمل کرد و اگر قبل از خشک شدن به خوبی شسته شوند عاری از قارچ و میکروبند. همچنین عمر طولانی دارند و معمولا برای نگهداری به یخچال نیاز ندارند. می توانید چند عدد میوه خشک را همیشه همراه خود داشته باشید و زمانی که در خارج از منزل هستید آنها را در اختیار کودک خود قرار دهید.