نی نی به به

• زرده تخم مرغ + شیر مادر: این مخلوط مقوی باب طبع بسیاری از شیرخواران است.
• زرده تخم مرغ + آب لیموی تازه: ویتامین سی موجود در لیمو به جذب آهن زرده تخم مرغ کمک می کند.
• زرده تخم مرغ + ماست: اگرچه کلیسم موجود در ماست مانع جذب آهن می شود ولی به عنوان یک راه حل موقتی می تواند مورد استفاده قرار گیرد. ماست ماده غذایی باب طبع کودکان است.
• زرده تخم مرغ + گوجه فرنگی رنده شده و پخته: ویتامین سی موجود در گوجه فرنگی به جذب آهن کمک می کند. گوجه فرنگی به نوبه خود سرشار از آنتی اکسیدانها است.
• زرده تخم مرغ + کلم بروکلی پخته + سیب زمینی پخته: هر دو مورد اخیر قبل از تخم مرغ وارد رژیم غذایی کودک شده اند و آشنا بودن طعمشان به خوشمزه و قابل قبول کردن محصول نهایی کمک می کند.

بعد از یکسالگی سفیده هم به زرده اضافه می شود. گروهی از بچه ها با میانجیگری سفیده، با زرده تخم مرغ هم آشتی می کنند. ولی اگر فرزند شما مثل پسر من هنوز هم با تخم مرغ مشکل داشت روش های زیر را هم امتحان کنید.

• تخم مرغ آب پز رنده شده + گوجه فرنگی خام رنده شده: با رد شدن از سد یکسالگی گوجه فرنگی خام هم وارد لیست غذایی کودک شده است. خام آن ویتامین سی بیشتری دارد.
• نیمرو + کره + نان سبوس دار خورد و نرم شده  
• املت لوبیا سبز: برای تهیه آن کافیست لوبیا سبز + فلفل سبز دلمه ای + گوجه فرنگی رنده شده + روغن مایع زیتون یا کانولا + پیاز رنده شده + رب گوجه فرنگی را بپزید و سپس تخم مرغ ها را در مرحله آخر اضافه نمایید و اجازه دهید خوب بپزد. غذای کودک شما آماده است. پسر من برای اولین بار بعد از ماه ها این غذای تخم مرغ دار را با میل و رغبت نوش جان کرد!

پی نوشت بعدها اضافه شده: منظور از لیمو، لیمو ترش است. ضمنا تا جایی که می دانم و همانطور که یکی از دوستان هم اشاره کرده اند ماست جذب آهن را کم می کند و بهتر است همراه با غذاهای آهن دار مصرف نشود. به این لینک مراجعه کنید.

تخم مرغ منبع بسيارغني پروتئين است. ارزش بيولوژيكي پروتئين تخم مرغ بسيار بالاست و نسبت به ساير منابع پروتئيني مثل لبنيات، گوشت ها و حبوبات غني تر است. پروتئين تخم مرغ تمامي اسيدآمينه هاي ضروري براي سلامتي بدن را دارا است. بنابراين مصرف تخم مرغ با ساير موادغذايي كه از نظر پروتئيني فقير هستند مانند نان ، برنج و غلات، باعث تكميل ارزش پروتئيني غذا مي شود.

12.5 درصد وزن این ماده غذایی را پروتئين تشكيل مي دهد که هم در زرده و هم در سفيده وجود دارد. ولي بيشتر در سفيده تخم مرغ و به نام آلبومين وجود دارد. در نمودارهاي ارزيابي كيفيت پروتئين موجود در موادغذايي، هميشه تخم مرغ در بالاترين حد قرار دارد و بعنوان استاندارد مرجع براي سنجش پروتئين ساير غذاها استفاده مي شود.

این غذای دو رنگ، بيشتر ويتامين هاي موردنياز بدن به جز ويتامين C را دارد و منبع خوبي از ويتامين هاي گروه B و ويتامين A است. همچنين ويتامين D و ويتامين E را به مقدار كافي و لازم تأمين مي كند. علاوه بر این تخم مرغ حاوي يد و فسفر است که ید براي ساخت هورمون تيروئيدي و فسفر براي رشد بهتر و سلامتي استخوان هاي بدن ضروری هستند.

روي، سلنيم، آهن و كلسيم هم در تخم مرغ وجود دارند. روي باعث بهبود زخم، و رشد بهتر مي شود و
سلنيم نيز يكي از آنتي اكسيدان هاي مهم مي باشد و راديكال هاي آزاد ناشي از سوخت ناقص چربي ها را در بدن از بين مي برد و مي تواند بر عليه عوامل ايجادكننده سرطان نقش داشته باشد. كلسيم نيز براي عملكرد بهتر سيستم عصبي، رشد بهتر افراد استخوان ها و استحكام ها آنها لازم است.

در همان حال، تخم مرغ جزو لیست سیاه بچه ها است و در برابر خوردن آن جبهه می گیرند. روش های زیر، خلاصه تجربه من است در باره پسر ۱۴ ماهه ام.

منبع بخش علمی مطلب ذکر شده، این سایت است با کمی تغییر.

ادامه دارد.

شاهی : منبع خوب ویتامینها و مواد مغذی است. برای همه کودکان مصرف میشود.

سیب زمینی : پوست بگیرید بجوشتنید یا بپزید. در کودکان بی اشتها سرخ کرده آن در کمی کره یا روغن زیتون اشتهاآور است. پوره آن منبع غنی از کربوهیدرات است.

کدوی تابستانی : بخارپز کنید و برای تهیه یک غذای سریع با تکه های گوجه فرنگی مخلوط کنید.

کاهو : انواع مختلف رنگی دارد. می توانید از برگهای آن به عنوان ظرف تزیینی غذا استفاده کنید. توجه کنید قبل از مصرف حتما برگها را ضدعفونی کنید. کاهو از جمله گیاهانی است که کود انسانی دارد.

قارچ : منبع غنی از پروتئین است. انواع بزرگتر را بپزید و از انواع کوچکتر در سالاد استفاده کنید. محیط رشد آن بسیار تمیز و عاری از آلودگیهای سایر سبزیجات است.

زیتون : اگرچه شور است ولی بسیاری از کودکان آنرا دوست دارند. نوع سبز آن ملایم تر از سیاه آن است. در درمان یبوست کاربرد دارد.

پیاز : به قول قدیمیها آنتی بیوتیک است!! خوش طعم کننده غذا به صورت پخته و خام می باشد. در کودکانی که از التهاب لثه ها آزرده هستند گاز زدن پیاز کمک بزرگی در شکافته شدن لثه ها میکند.

جعفری : غنی از ویتامینها آهن و مواد معدنی است. در مرحله آخر طبخ سوپ حتما آنرا روی غذا بریزید.

زردک : شیرین مزه است. پوست بگیرید با هویج یا سیب زمینی به صورت پوره یا ورقه ورقه همراه با گوشت نوش جان کنید.

نخود فرنگی : انواع ترد و کوچک آنرا استفاده کنید پوره کنید تا به شکل خمیر رقیق به رنگ سبز روشن درآید. برای بچه های کوچک تر حتما پوست آنرا بگیرید.

فلفل : یک چاشنی فوق العاده برای غذاست. البته منظور ما فلفل دلمه ای است. نوع سبز آن سرشار از ویتامین ث است و انواع آن به ویژه انواع زرد و نارنجی آن منابع غنی آنتی اکسیدانتها هستند.

کدوتنبل : همیشه آنرا پوست بگیرید و آب پز یا بخارپز کنید. پوره آن یکی از لذیذترین میان وعده های کوچولوها را تشکیل میدهد.

اسفناج : غنی از املاح است. منبع بزرگ آهن محسوب میشود . ولی به یاد داشته باشید برای قابل جذب شدن آهن آن حتما باید با یک پروتئین حیوانی مثل گوشت یا تخم مرغ پخته شود. به دلیل وجود اگزالات در آن در بچه های زیر یک سال استفاده نکنید.

سیب : برای یک میان وعده سالم و همیشگی مناسب است . به صورت پوره یا همراه با ماست بسیار اشتها برانگیز میشود. میتوانید در بچه های کوچکتر از کمپوت آن یا بخارپز شده آن استفاده کنید . آب سیب از اولین کمک غذاهای کوچولوهاست .

زردآلو : تازه یا خشک شده منبع ویتامین آ است. در بچه های کوچکتر میتوانید از بخارپز شده آن استفاده کنید. به دلیل پرزدار بودن پوست آن آنرا به خوبی بشویید و برای بچه های کوچکتر حتما پوست بگیرید.

موز : میوه بسیار مناسب برای بچه هاست چون به آسانی له میشود. شیرموز از بهترین خوراکیهای بچه هاست. موز سفت و تازه ای را در فریزر بگذارید تا حسابی سرد و یخ زده شود آنرا به کودک خود بدهید با کشیدن آن روی لثه های متورمش قطعا آرام خواهد شد.

آلبالو : بعد از یکسالگی یک خوراکی مناسب و خوشمزه است. بهتر است پخته مصرف شود تا به خوبی پوره گردد.

گیلاس : حتما باید رسیده باشد. آب رنگی آن غذا خوردن را برای کودک جذای میکند.

خرما : سرشار از انرژی و قند سالم است. آنرا پوست بگیرید هسته اش را دربیاورید و له شده آنرا به کودک بدهید.

میوه های خشک : در فصولی از سال که با کمبود میوه های فصلی مواجهید بسیار مناسب خواهند بود. توجه کنید میوه هایی را تهیه کنید که طبق اصول صحیح خشک شده باشند چون درغیر این صورت منابعی از قارچها خواهند بود. آنها را بخیسانید تا نرم شوند.

انجیر : تازه یا خشک شده آن به صورت میان وعده بسیار مناسب است. یکی از بهترین ملینها در کودکان است.

منبع : نخستین غذای کودک     دکتر میریام استوپارد  (با کمی تغییر)

خوب ! این پست رو میخواهیم اختصتص بدیم به بچه های میوه نخور! همه ما میدونیم که میوه ( حالا هر نوعی) سرشار از ویتامین هست و باید بچه ها هم به اندازه کافی بخورندش! حالا اگه کوچولوی شما میوه نمیخوره، سالاد میوه میتونه راه حل مناسبی باشه .حالا تابستون که رسید سالاد میوه تابستون رو میگم بهتون ولی الان! انار دون کنید ! یه دونه انار هم کافیه! پرتغال های پر پر شده ...کیوی خورد شده ....موز خورد شده...سیب با پوست خورد شده ....آناناس هم که فت و فراوونه! (کمپوت نه ها! آناناس تازه بخرید پوست بکنید خورد کنید) حالا همه اینها رو بریزید تو کاسه ای که از آناناس درست شده! ساده است مواد داخل آناناس رو بدون اینکه فرمش به هم بخوره در بیارید(اول سرش رو ببرید ) همه رو با هم قاطی کنید خیلی هم هم نزنید که له بشن ها ! خوب حالا بذارید تو یخچال تا اب بندازه! تو این فاصله اگه دوست داشتید ژله ( با هر طعمی دوست دارید) مثل دستور همیشه درست کنید و بذارید تو یخچال.ولی قبل از اینکه سفت بشه و تا زمانی که هنوز شل هست بریزید روی میوه ها و بذارید تو یخچال بمونه.بعد از یکی دو ساعت بعید میدونم بچه ای بتونه از خیر این سالاد بگذره!

راستی یه راه دیگه هم برای بچه های میوه نخور استفاده از میوه-بستنی هست! بستین وانیلی بگیرید و با قطعات خیلی ریز میوه ها( میوه های مربوط ها نه اینکه بستنی کاکائویی رو با مثلا کیوی مخلوط کنید)  با پشت قاشق هم بزنید.عالی میشه! ضمن اینکه بستنی به خاطر کلسیم حتی برای بچه های که ماست نمیخورند هم توصیه میشه!نوش جان!

(عکس تزئینی است ها! من اینقدر ها هم هنرمند نیستم)

تجربه به مهد کودک رفتن دخترکم در ژاپن با اینکه خیلی کوتاه بود اما برای من پر بود از نکات آموزنده. از نکات ایمنی در نظر کرفته شده برای بچه ها تا نوع برخورد مربی ها. امروز میخوام نکات تغذیه ای مخصوص بچه ها به همراه تجربیات خودم در این یک سال رو اینجا ثبت کنم.

1. توی اون سیستم بچه ها از 3-4 ماهگی خوردن نوشیدنی های سالم مثل آبمیوه های خالص یا نوع خاصی از چای که دقیقا نمیدونم اسمش چیه اما توی ژاپن و چین خیلی رایجه رو شروع می کردند. مقدار نوشیدنی خیلی کم بود اما حتما به عنوان یه میان وعده به خصوص توی تابستون به بچه ها داده می شد.

2. غذای جامد از سن 5 ماهگی شروع می شد. شروع با برنج و سبزیجات بود که هر روز یک سبزی رو امتحان می کردیم و روز بعد یه سبزی تازه رو به سبد غذایی کودک اضافه می کردیم. برنج عضو ثابت غذای همه بچه ها بود و توی همه وعده ها به همراه یه خوراک سبزی یا پروتیینی سرو می شد. برنج اوای کار حسابی پخته می شد تا شبیه شله زرد کاملا له بشه. از هیچ طعم دهنده دیگه ای استفاده نمی شد. همینطور از آرد برنج به جای برنج استفاده نمی شد. به تدریج ار میزان له شدگی برنج کم می شد تا اینکه بعد از دو ماه میشد گفت که دیگه به جای حالت شله زرد پلو کوچولو ها مثل یه کته ی شفته شده بود. (البته خود برنج ژاپنی خاصیت چسبندگی داره)

سبزیجات فقط چند هفته اول حالت میکس شده داشت. کم کم به جای میکس با هویج و سیب زمینی و ... های رنده شده جایگزین می شد. باز هم به تدریج از سبزیجات خرد شده استفاده می شد، حتی گوشت مرغ و ماهی به صورت قطعه های ریز سرو می شد و من تعجب می کردم که بچه ها واقعا توانایی جویدن و هضم اون تیکه ها رو دارند و همین پیشرفت تدریجی باعث می شد که بچه های یکساله راحت یک تکه گوشت یا یک حبه انگور یا یک گوجه مینیاتوری رو می گرفتند دستشون و با همون چند تا دندون کوچولو گاز می زدند و می خوردند. حتی بازی کردن با یک قاشق سالاد گوجه و خیار خیلی ریز شده برای سارای هفت ماهه من خیلی هم سرگرم کننده بود و چند دقیقه توی دهانش باهاش ور می رفت.

3. غذا که همیشه شامل یک پیاله برنج (به همون روش بالا)، یک پیاله خوراک سبزی جات یا پروتئین (که همیشه خدا یه ترکیب جدید بود) حتما یک لیوان با کمی چای همراه داشت و از همون اول سعی می شد که نوشیدنی با لیوان به بچه داده بشه. البته اصرار زیادی نبود فقط به صورت تمرین نوشیدن با لیوان انجام می شد که نتیجه بخش هم بود و بچه های بزرگتر راحت خودشون لیوانشون رو سر می کشیدند و تشویق می شدند.

4. نکته ی دیگه مهد کودک (و احتمالا تمام مهدها) این بود که هر روز راس یک ساعت مشخص و حتی در یک مکان مشخص به بچه ها غذا داده می شد. حتی صندلی های بچه ها مخصوص خودشون بود و همینطور که بزرگتر می شدند صندلی هاشون بزرگونه تر می شد. این انضباط اوایل به نظرم خیلی سخت گیرانه میومد اما متوجه شدم که همین نظم برای آرامش بچه و مادر لازمه. بچه ها خیلی خوب به این روال عادت می کنند (حداقل بچه هایی که من دیدم) و می دونند که کی و کجا وقت غذا خوردنه. حول و حوش یه ساعتی گرسنه میشند و یاد میگیرند که روی صندلی خودشون یا یک جای مشخص باید غذا بخورند. صد البته با بچه های کوچیک باید صبور و انعطاف پذیر بود. یک وقتهایی بچه ها از اینکه بغل مامانشون غذا بخورند کیف می کنند (مثلا وقتی مریض یا بیقرارند) اما اینکه کل کار یه نظمی داشته باشه زحمت مادر هم به مرور کم میشه.

5. عصرونه بچه های بالای یکسال شیر پاستوریزه به همراه یه خوراکی بود. بچه ها با نی شیر می خورند و اون موقع من تعجب می کردم اما وقتی به دختر نه ماهه ام لیوان نی دارش رو دادم متوجه شدم که واقعا بچه ها  با کمی بازی با نی متوجه می شند که چطور ازش استفاده کنند و این یه فرصت برای عادت دادنشون برای استفاده نکردن از شیشه و سینه است. همینطور عشق به نی بازی باعث میشه که برای نوشیدن تشویق بشند.

6. نکته های ریز دیگه ای هم هست. مثل اینکه همیشه مربی ها صبور بودند. هر لقمه ی غذا که به دست می گرفتند به بچه می گفتند که چیه. مثلا می گفتند یه کم برنجه. یا یه کمی ماهی بخور. جایی میخوندم که این کار یه راهیه برای آموزش سریعتر زبان. یا وقتی بچه ای چیزی رو نمی خورد رها نمی کردند فقط آروم با چیزی قاطیش می کردند و هی بهش پیشنهاد می دادند. می گفتند کم  کم به طعمیش عادت می کنه. وقتی ریخت و پاش می شد با اینکه مسئول نظافت خود مربی ها بودند اما همچنان خندون و آروم می گفتند ا این ریخت! باید تمیزش کنیم. که خود این بازم نشون می داد هدفمند برخورد می کنند و ...

7. نکته ی دیگه ای که دیگه تجربه شخصی منه اینه که وقتی به بچه غذا میدید (منظورم بچه های خیلی کوچیکه دیگه) حتما یک قاشق یا حتی قاشق و چنگال در اختیارش قرار بدید و از همون ابتدایی که می تونه قاشق رو به دست بگیره این فرصت رو در اختیارش بگذارید که با کمی غذا ور بره. مقدار غذا کم باشه تا خیلی تبدیل به بازی و ریخت و پاش نشه. بگذارید با همون مقدار غذا و قاشق و انگشتاش بازی کنه و سعی کنه و یاد بگیره. البته یک زیر انداز مخصوص براش در نظر بگیرید که ترجیحا سفره ای باشه تا نرمه های برنج و تکه های گوشت و لکه های ماست و اینها سریعتر ازش پاک بشه و با اینحال فاتحه ی دور و بر رو بخونید اما من نتیجه ی این میدون دادن رو در اطرافیانم دیدم. بچه ی که سه چهار سالش شده و هنوز مامانش لقمه توی دهانش میگذاره و بچه ی دوساله ای که بامهارت قاشق و چنگال رو میگیره و تمییز غذا میخوره! مطمئنا نمی تونم بگم تنها علتش اما یک سهم عمده اش به دلیل همین اجازه ی یادگیری به بچه دادن بوده که در زمانی که خودش علاقه مند بوده و دوست داشته غذا بخوره این امکان براش فراهم بوده که یاد بگیره. البته اگر بچه ی یکساله داشته باشید متوجه میشید که اونقدر میل به استقلالش زیاده که لقمه های کج و کوله ی خودش رو که با هزار زحمت راهی دهانش می کنه و نصفش وسط راه میریزه رو به یک قاشق غذای آماده شما ترجیح میده اما همین که بهش اجازه بازی بدید خودتون هم فرصت این رو خواهید داشت که اون وسطها یک چیزهایی وارد دهانش بکنید!

8. با اینکه طولانی شد اما دلم نیومد که نگم. وجود تنوع و سلیقه یک عامل مهمه دیگه ی هست که به نظرم توی همه سنین می تونه اشتها رو تحریک کنه. حتما یک پست راجع به تزییناتی که مامانهای ژاپنی با حوصله تمام انجام میدادند و آذوقه های کوچولوشون رو مثل یک کاردستی درست می کردند می نویسم. نکته ای دیگه ی که من توی سایتهای غذای کودک ژاپنی متوجه شدم این بود که علاوه بر ترکیبات خاصی که فرهنگ ژاپنی داره این سایتها سعی می کنند که محدودیت خاصی توی ترکیب کردن سبزیجات و درست کردن غذاهای جدید نداشته باشند. مثال ساده ای میزنم. مثلا بچه ی آب پرتقال دوست نداره با آب هویج میشه مخلوطش کرد. بچه ی شیر دوست نداره با آب سیب میشه قاطیش کرد و... خلاصه در مورد تمام مواد غذایی میشه دست به ابتکار زد و شانس رو امتحان کرد. البته می دونم که چه طاقت فرساست وقتی با ذوق یه غذا درست می کنیم و اون وقت حضرات اعلا همون اولین لقمه رو میدند بیرون. اما خوب این ها هم شیرینی مادریه دیگه. ببخشید اگر سرتون رو درد آوردم. امیدوارم که مفید بوده باشه.

اول از همه ای مامانهای تنبل ! فکر کردید اگه ننویسید من هم نمینویسم.اینقدر می نویسم تا خجالتزده شوی:

خوب ! اگه یادتون باشه چند تا پست قبل تر در مورد ناگت مرغ نوشتیم.همه ما میدونیم که بچه ها از دیدن فست فود( حالا هر نوعش) خیلی بیشتر از دیدن پلو و ماهیچه یا کته و مرغ یا اسفناج و هویچ پخته خوششون میاد! در واقع اگه یه همبرگر چرب و چیلی و یه بشقاب سبزیجات پخته جلوی ما هم بگذارند که از خواص و ضررهاشون هم آگاهیم، بدون شک اگه کسی دور و برمون نباشه همبرگر رو میخوریم!دیگه  چه برسه به اون فسقلی ها! برای همین هم به جای جنگ و جدال با بچه ای که قابلمه پلوی رو گاز رو می بینه و میگه :" تو رو خدا زنگ بزن به پیتزایی!!!!!" هیچ نتیجه ای نداره.در نهایت قهر میکنه و میره گشنه میخوابه! این صحنه ها رو اینقدر تو خونه دور و بری ها دیدم که سعی میکنم اینجا بیشتر از هله و هوله و فست فود بنویسم.آش و سوپ و جوانه و بقیه غذاهای زیادی مفید مسئولیتش با دیگر مادران لطفا!!!!

جوجه چینی:

خوب حتما شما هم وقتی میرید رستوران اگه تا حالا امتحانش نکرده باشید هوس میکنید! اگه هم خورد باشید که دیگه دلتون نمیاد چیز دیگه ای سفارش بدید! جوجه چینی به راحتی پخته میشه و اگه کنارش ذرت مکزیکی (که میگم بهتون) و پوره سیب زمینی هم بریزید هیچ ماده ضررآلودی توش نیست! خیالتون راحت.جوجه چینی مقدار کمی روغن به خودش جذب میکنه و نگران چرب بودنش هم نباشید.

خوب سینه 1 مرغ رو تکه تکه کنید .بهتره که مستطیلهایی به طول و عرض حدود 2 در 5 سانتی متر باشه.بعد کمی نمک و فلفل بزنید و بگذارید کناری تا بمونه! توی یه کاسه 1 استکان آرد برنج-1 استکان آرد گندم و 1 استکان آرد ذرت ( یا آرد نخودچی) بریزید.حالا یه کوچولو هم بکینگ پودر بهش اضافه کنید. حالا کم کم مائ الشعیر ساده رو به آردها اضافه کنید ( به راحتی حل میشه نترسید) اینقدر اضافه کنید تا به شلی ماست بشه! تقریبا یه قوطی مائ الشعیر کافیه! حالا بذارید این خمیر 1 تا 2 ساعت بمونه! لازم نیست جای گرم و سرد و ...باشه.روی میز کانتر یا روی کابینت آشپزخونه تون! خوب حالا توی یه ظرف کوچیک ولی عمیق روغن بریزید و وقتی داغ شد ، هر تکه مرغ رو در خمیر فرو ببرید و بندازید توی روغن تا سرخ بشه! اگه دیدید فیله ها داره به هم میچسبه اصلا غصه نخورید همیونطوری برگردونیدش.بعد از اینکه از ماهیتابه در اوردید به راحتی از هم جدا میشن! وقتی هم از ماهیتابه در آوردید اول روی یه کاغذ سفید بگذاریدشون تا روغنش کشیده بشه .خوب جوجه چینی ها آماده است.حال بریم سراغ سس قارچ مخصوص .یک بسته قارچ کوچیک رو خرد کنید و بگذارید با آب خودش کاملا پخته بشه .بعد توی یه ظرف یک کم کره 25 گرمی آب کنید و بهش 2 قاشق ارد اضافه کنید.شبیه حلوا میشه ! بعد هم یه استکان شیر و قارچها و نمک و فلفل و کمی سس مایونز و شوید خشک اضافه کنید و مرتب هم بزنید تا غلیظ بشه! حواستون باشه سس رو توی یه ظرف دیگه بریزید تا اگه بچه دوست نداشت جوجه ها رو بدون سس بخوره! و اما ذرت مکزیکی....ذرت شیرین کنسروی بخرید و بگذارید آب داخلش کاملا بخار بشه بعد یک کم کره گیاهی توش بریزید و هم بزنید .یک کم آبلیمو ...یک کم آویشن! آماده است.

همه چیزایی که گفتم فقط سس مایونزش خوب نیست که من خودم تو سس قارچ نمی ریزم! البته کنسرو هم برای بچه های زیر 4 یا 5 سال بهتره نخورند! ولی به جز اینها ، کل فست فود خوشمزه و مفیده! نوش جونتون!