نی نی به به

گندم برنج آرد یا بیشتر نونهایی که ما مصرف میکنیم غالبا بدون سبوس هستند . یعنی پوسته بیرونی اونها رو ازشون جدا کردند و متاسفانه قسمت اعظم ویتامینها و مواد مغذی در سبوس اونها وجود داره. سبوس منبع بزرگی از ویتامینهای گرون ب بعلاوه نشاسته و پروتئینه .

یکی از خواص بسیار خوب سبوس به قول قدیمیها تنظیم دستگاه گوارشه!! این حرف اولش واسه من هم خنده دار بود ولی وقتی به دختر کوچولوم که غالبا از مشکل یبوست اذیت میشد نان سبوس دار دادم و تو غذاش هم سبوس ریختم در کمال ناباوری دیدم مشکلش خیلی خیلی بهبود پیدا کرد.

شما میتونین سبوس برنج یا شلتوک رو از عطاریها به صورت پودر شده یا نشده تهیه کنین . اگه کوچولوی شما مثل دختر من گلوی حساسی نداره که با کوچکترین خوراکی زبر یا تیز تحریک بشه و سرفه کنه میتونین خوب اونو آسیاب کنین و پودرشو خودتون تهیه کنین. راستش هر قدر هم آسیابش کنین باز هم پودر پودر نمیشه و سیخهاش زیر دندون میاد. بعد همون پودرو بریزین تو غذای نی نی تون ولی اگه نی نی تون از این تیز تیزیهایی که زیر دندونش میاد خوشش نیومد بهتره کمی از سبوس رو بریزین تو قابلمه یه کم آب روش بریزین بذارین نیم ساعت رو حرارت ملایم آروم بجوشه بعد صافش کنین و آبشو بریزین تو غذای کوچولوتون و حتی خودتون. من حتی خونواده هایی رو دیدم که پودر سبوس رو با همون سیخ سیخاش می پاشن رو غذاشون درست عین سماق و به اون سیخ سیخی ها هم عادت کردن .

تو پست بعدی دستور پخت یه نون خوشمزه رو هم می نوسیم که توش پره از این پوسته اعجاب انگیز مقوی. حتما بهمون سر بزنین...

سلام  به مامانهای عزیز و نی نی های خوشملشون

لوبیای چشم بلبلی یکی از حبوبات بسیار مغذی و زود هضم هست که میشه به طرق مختلف در برنامه غذایی از اون استفاد کرد از جمله لوبیا پلو، خورش  و خوراک لوبیای چشم بلبلی .

خواص : لوبیا چشم بلبلی مقوی معده ، آرامبخش ،  تب بر و  ضد سم  بوده  و نافع اسهال می باشد

صبای  من لوبیا پلویی که با لوبیای چشم بلبلی درست شده باشه  رو خیلی دوست داره

من تو برنامه غذایش هفته ای یک مرتبه بهش می دم . 

مواد لازم :
گوشت ماهیچه گوسفندی (3 ،4 تیکه کوچیک خورشتی)

برنج 3 قاشق غذاخوری
شوید یک قاشق غذا خوری

 جعفری یک قاشق چای خوری (یا نعنا یا کمی عرق نعنا)  
لوبیا چشم بلبلی یک قاشق غذاخوری

هویچ و پیاز کمی (دلخواه )

کره یک قاشق غذا خوری
طرز تهیه :
لوبیا رو چند ساعتی خیس می کنیم و آبش رو 2، 3 بار عوض میی کنیم تا ایجاد نفخ نکنه . گوشت ماهیچه رو به قطعات ریزی خرد کرده همراه با لوبیا و کمی پیاز رنده شده میزاریم بپزه. کمی هویچ خرد شده هم بهش اضافه می کنیم وقتی این مواد پخته شد کره و  برنج رو اضافه کرده و در آخر جعفری  و شوید رو اضافه کرده و می زاریم  دم بکشه . برای نی نی های بالای 1.5 سال کمی نمک ، دارچین و زردچوبه هم اضافه میکنیم .

خلاصه : عنصر روی اساساً به سوخت و ساز مرتبط است. دیده شده است كه مكمل روی تأثیر مثبتی بر رشد كودكان دچار كوتاه قدی تغذیه ای داشته است.
متن کل خبر : اولین تحقیقات كمبود روی در انسان مربوط به اواخر دهه ۱۹۵۰ است كه نشان داد تأخیر در رشد، ضایعات پوستی و نارسایی بلوغ در نوجوانان پسر ایرانی و مصری مربوط به كمبود روی است. مقدار روی در بدن ۵/۱ تا ۵/۲ گرم است كه بیشتر آن در عضلات، استخوان ها و كبد جمع می شود و مقداری هم در ناخن و پوست و مو یافت می شود.
عنصر روی اساساً به سوخت و ساز مرتبط است. دیده شده است كه مكمل روی تأثیر مثبتی بر رشد كودكان دچار كوتاه قدی تغذیه ای داشته است. كمبود روی یك از مشكلات تغذیه ای شایع در كشور ما به شمار می رود. تمام گروه های سنی از جمله كودكان زیر شش سال، نوجوانان دختر و پسر ۲۰-۱۴ ساله و همچنین زنان باردار از كمبود «روی» رنج می برند. كمبود روی علاوه بر كاهش سرعت رشد در كودكان با تغییراتی در حس بویایی و چشایی همراه است و سبب بی اشتهایی و كاهش وزن می شود.
تأخیر در بلوغ جنسی از دیگر عوارض كمبود روی به شمار می رود. كمبود روی در دوران بارداری می تواند عوارضی همچون سقط جنین، نقص عضو مادرزادی، وزن كم در زمان تولد و زایمان دیر یا زودهنگام را در پی داشته باشد.
● منابع غذایی روی
سازمان بهداشت جهانی و سازمان خواربار و كشاورزی میزان نیاز روزانه روی هر فرد را ۵/۵ گرم اعلام كرده است. اكنون ببینیم روی در كجاها یافت می شود: «روی» در تمام مواد غذایی حیوانی و گیاهی كه منبع خوب پروتئین هستند، وجود دارد.
▪ منابع غنی روی عبارتند از:
صدف، جگر و انواع گوشت ها به ویژه گوشت قرمز (گوشت مرغ و ماهی هم حاوی روی هستند، اما میزان روی در گوشت قرمز بیشتر است) و تخم مرغ، اما حبوباتی مانند لوبیا و عدس، غلات سبوس دار، شیر و مواد لبنی و انواع مغزها نظیر بادام زمینی، گردو، بادام و فندق نیز حاوی عنصر روی هستند، اما به طور كلی قابلیت جذب روی از منابع حیوانی بیشتر از منابع گیاهی است. گفته می شود قابلیت جذب روی از گوشت چهار برابر غلات است. میزان جذب روی بسته به وضعیت روی فرد از ۱۵ تا ۴۰ درصد متفاوت است.
● عوامل كاهش دهنده جذب روی
اگر مس و كادمیوم رقیب اصلی جذب روی به حساب می آیند ولو این كه اثر خود روی را دارند، دریافت بالای آهن و كلسیم جذب روی را كاهش می دهد. جذب روی ممكن است توسط گلوكز، لاكتوز و یا پروتئین سویا كه به تنهایی و یا همراه با گوشت مصرف شود، افزایش یابد.
روی موجود در شیر مادر مانند آهن در مقایسه با شیر گاو از قابلیت جذب بالاتری برخوردار است و این هم شاید خبر خوشی باشد برای مادرانی كه فرزندشان شیر آن ها را می خورد! روی دیگر سكه مصرف روی برای بزرگسالان است به طوری كه گفته می شود مصرف طولانی مدت مكمل روی به مقدار بیشتر از ۱۵ میلی گرم در روز توصیه می شود.

برگرفته شده از :  www.parsiteb.com

مواد لازم:

نشاسته: به میزان دلخواه (مثلا 1 پیمانه)

آب یا شیر: هشت برابر میزان نشاسته ( که اگر 1 پیمانه نشاسته باشد میشود 8 پیمانه)

شکر:  دو برابر میزان نشاسته (می شود 2 پیمانه)

گلاب: یک چهارم تا یک دوم میزان نشاسته (می شود 4/1 تا 2/1 پیمانه)

رنگ: با سلیقه ی خود می توانید از زعفران و یا رنگ مصنوعی دلخواه برای رنگین کردنش استفاده کنید که ترجیحا از مواد طبیعی تر و در دسترس مثل شربت آلبالو و... استفاده بشود بهتر است. توصیه می کنم اگر از شیر به عنوان مایع استفاده می کنید مراقب به هم آمدن و تناسب ماده ی رنگی ترکیبی با شیر باشید مثلا شاید استفاده از آب پرتقال باعث بریدن شیر بشود (راستش هنوز امتحان نکرده ام) و بهتر باشد از ماده ی مناسب تری مثل همان زعفران استفاده کرد.

طرز تهیه: خیلی ساده است. اگر از پودر نشاسته استفاده می کنید که هیچ ولی اگر دانه ی نشاسته مصرف می کنید باید یکی دو ساعتی آن را در آب سرد بخیسانید تا در آب حل بشود و اگر احیانا نشاسته ی باز خریده اید یکی دوبار آب رویش را خالی کنید. بعد کل مواد را در یک قابلمه ی مناسب ریخته و روی شعله ی متوسط قرار دهید و مرتب مواد را به هم بزنید چون یک لحظه غفلت باعث می شود که نشاسته به ته ظرف شما ببندد. هم زدن را تا یکی دو دقیقه بعد از به جوش آمدن مخلوط داخل قابلمه ادامه دهید و تمام! می توانید شعله را خاموش کنید و مواد را سریع به داخل کاسه ها و ظرف های کوچک تر بریزید و داخل یخچال بگذارید. چند ساعت بعد یک دسر خیلی خوشمزه آنجا انتظار شما را می کشد. می توانید برای تزیین از خلال یا پودر مغز پسته و بادام و فندق استفاده کنید. حتی شاید بشود تکه های میوه یا کمپوت یا مربا هم داخل این دسر استفاده کرد که بسته به ذایقه و سلیقه خود می توانید این جزییات را تغییر بدهید. در ضمن غلظت به دست آمده با کم و زیاد کردن آب اولیه قابل تنظیم است. من با کم کردن میزان آب یک دسر نسبتا سفت به دست آوردم که بیشتر شبیه باقلوای یزدی بود وخوبیش هم این بود که دخترکم می توانست بگیرد دستش و خودش بخورد. دیگراینکه هر میزان آب یا شیر استفاده کنید تقریبا همان میزان دسر خواهید داشت.. پس برای به دست آوردن میزان دسر دلخواه فقط تناسب مواد را به خاطر داشته باشید و مقدار نشاسته را کم و زیاد کنید.

راستش را بخواهید سن شروع این میان وعده ی خوش طعم را نمی دانم ولی به گمانم استفاده از نشاسته ی برنج (که معمولا در ایران استفاده می شود وانواع دیگری مثل نشاسته ی ذرت و... را من هنوز اینجا ندیده ام) منعی برای بچه ها که غذا را با فرنی (آرد برنج) شروع می کنند نداشته باشد. اگر کسی اطلاعاتی در دست دارد ممنون می شوم. در مورد استفاده از شیر در این دسر هم میدانید که سن مصرف شیر گاو برای نی نی ها از یکسالگیست.

نوش جان کوچولوها!

*

نمیدانم کسی تا پایان سال پستی اینجا قرار خواهد داد یا خیر. به هرحال به عنوان مدیریت این وبلاگ گروهی که با نوشته ی همه مادرهای خوب رونق گرفته پیشاپیش سال نو را به همه خوانندگان "نی نی به به" تبریک می گویم. از زحمات تمام مادرهایی که در طی سال گذشته با وجود مشغله ی مادری برایمان وقت گذاشتند و ما را در تجربیات خود شریک کردند تشکر می کنم و سال خوبی را برای همه ی کوچولوها آرزومندم.

میان وعده، غذای مختصری است که بین دو وعده اصلی خورده می شود و با توجه به این که معده کودکان حجم اندکی دارد، بچه ها برای رشد مناسب خود به آن احتیاج دارند. میان وعده ها بخش مهمی از تغذیه کودکان هستند و در صورت برنامه ریزی صحیح، غذایی که کودک در میان وعده می خورد قسمت قابل توجهی از مواد مورد نیاز را به بدن او وارد می کند. همچنین این وعده های پنهان و جادویی می تواند در شکل گیری الگوی تغذیه ای و ذائقه ای بچه ها موثر باشد. فاصله زمانی مناسب بین ميان وعده ها و وعده های اصلی 5/1 تا 2 است و بر خلاف اعتقاد عمومی نباید خيلي شيرين، حجيم يا چرب باشد تا اشتهاي كودك براي وعده اصلي غذا، باقي بماند. طبیعی است که برای کودکان خردسال  تنوع میان وعده ها بیشتر است. پسر نوپای من میان وعده های زیر را امتحان کرده است:

• ماست: ماست دارای کلیسم و املاح است. باکتری های مفید موجود در بدن انسان را متعادل می کند و برای کودکانی که شیر پاستوریزه را دوست ندارند جایگزین مناسبی است.

• میوه های تازه: میوه ها سرشار از ویتامین و آنتی اکسیدان هستند. میوه های جدید را هر از چندگاهی امتحان کنید مثل آناناس، نارنگی و هندوانه. مخلوط چند میوه هم می تواند تنوعی به حساب بیاید.

• انواع نان: به خصوص نان های سبوس دار که دارای ویتامین های گروه ب هستند. از آن جمله می توان به سنگک و نان های تست کامل اشاره کرد.
• شیر + موز له شده (شیرموز): موز از جمله منابع پتاسیم است.
• شیر + موز له شده + خرما: اگر کودک شما به مواد غذایی شیرین تر علاقمند است این مخلوط را امتحان کنید.

• ماست + پودر فندق + پودر بادام: مغزهای روغنی هنمچون فندق و بادام منابع غنی از امگا ۳ هستند. مغز کودکان به امگا3 بسیار احتیاج دارد و مغز قابلیت تولید خود به خود این اسید چرب را ندارد و به همین منظور باید از یک منبع خارجی تامین شود. این مقاله هم می تواند در مورد دانه های روغنی اطلاعات مفیدی در اختیار شما قرار دهد.
• پرتقال رنده شده + پودر فندق + پودر بادام: دانه های روغنی همچنین می توانند منابع غنی از آهن باشند. مرکبات هم ویتامین سی فراوان دارند. مصرف این دانه ها با مرکبات (برای بچه های بزرگتر از یکسال) می تواند به جذب آهن موجود کمک کند.

• آب میوه + پودر فندق + پودر بادام: اگر دانه های روغنی را آسیاب کرده اید پیش از مخلوط کردن آن با آبمیوه پودر را الک کنید.

• ماست + تکه های میوه: این مخلوط خوشمزه در میان افراد بزرگسال در بیشتر کشورها طرفداران زیادی دارد. برخی میوه ها همچون توت فرنگی و زردآلو را می توان با پشت قاشق له کرد. برخی دیگر را که سفت تر هستند می توان با مخلوط کن یا رنده نرم کرد، مثل کی وی. در بچه های کوچکتر از سه سال دقت کنید که این تکه ها سفت نباشند. تکه های درشت می تواند موجب خفگی کودک شود.

• سبزیجات خام: گوجه فرنگی دارای ویتامین سی فراوان است و هویج ماده ای در خود دارد که می تواند در بدن انسان تبدیل به ویتامین آ شود. خیار هم یکی از سبزیجات مورد علاقه بچه ها است. می توانید این سبزیجات را رنده و سرو کنید. همچنین اگر این سبزیجات به تکه های درشت و مناسب تقسیم شوند می توانند غذای انگشتی مناسبی برای کوچولوها باشند.

• میوه های خشک: اگرچه بسیاری از ویتامین ها در اثر فرایند خشک شدن از بین می روند ولی از انجایی که مواد معدنی موجود (مثل آهن) در آنها حفظ می شود، هنوز هم میوه های خشک می توانند جزو میان وعده های مقوی و مفید برای کودک قرار گیرند. انجیر و قیسی از جمله مشهورترین میوه های خشک در ایران هستند. میوه های خشک را می توان به راحتی حمل کرد و اگر قبل از خشک شدن به خوبی شسته شوند عاری از قارچ و میکروبند. همچنین عمر طولانی دارند و معمولا برای نگهداری به یخچال نیاز ندارند. می توانید چند عدد میوه خشک را همیشه همراه خود داشته باشید و زمانی که در خارج از منزل هستید آنها را در اختیار کودک خود قرار دهید.

 

برای دادن زرده تخم مرغ به بچه ها روش های زیر را امتحان کنید:

• زرده تخم مرغ + شیر مادر: این مخلوط مقوی باب طبع بسیاری از شیرخواران است.
• زرده تخم مرغ + آب لیموی تازه: ویتامین سی موجود در لیمو به جذب آهن زرده تخم مرغ کمک می کند.
• زرده تخم مرغ + ماست: اگرچه کلیسم موجود در ماست مانع جذب آهن می شود ولی به عنوان یک راه حل موقتی می تواند مورد استفاده قرار گیرد. ماست ماده غذایی باب طبع کودکان است.
• زرده تخم مرغ + گوجه فرنگی رنده شده و پخته: ویتامین سی موجود در گوجه فرنگی به جذب آهن کمک می کند. گوجه فرنگی به نوبه خود سرشار از آنتی اکسیدانها است.
• زرده تخم مرغ + کلم بروکلی پخته + سیب زمینی پخته: هر دو مورد اخیر قبل از تخم مرغ وارد رژیم غذایی کودک شده اند و آشنا بودن طعمشان به خوشمزه و قابل قبول کردن محصول نهایی کمک می کند.

بعد از یکسالگی سفیده هم به زرده اضافه می شود. گروهی از بچه ها با میانجیگری سفیده، با زرده تخم مرغ هم آشتی می کنند. ولی اگر فرزند شما مثل پسر من هنوز هم با تخم مرغ مشکل داشت روش های زیر را هم امتحان کنید.

• تخم مرغ آب پز رنده شده + گوجه فرنگی خام رنده شده: با رد شدن از سد یکسالگی گوجه فرنگی خام هم وارد لیست غذایی کودک شده است. خام آن ویتامین سی بیشتری دارد.
• نیمرو + کره + نان سبوس دار خورد و نرم شده  
• املت لوبیا سبز: برای تهیه آن کافیست لوبیا سبز + فلفل سبز دلمه ای + گوجه فرنگی رنده شده + روغن مایع زیتون یا کانولا + پیاز رنده شده + رب گوجه فرنگی را بپزید و سپس تخم مرغ ها را در مرحله آخر اضافه نمایید و اجازه دهید خوب بپزد. غذای کودک شما آماده است. پسر من برای اولین بار بعد از ماه ها این غذای تخم مرغ دار را با میل و رغبت نوش جان کرد!

پی نوشت بعدها اضافه شده: منظور از لیمو، لیمو ترش است. ضمنا تا جایی که می دانم و همانطور که یکی از دوستان هم اشاره کرده اند ماست جذب آهن را کم می کند و بهتر است همراه با غذاهای آهن دار مصرف نشود. به این لینک مراجعه کنید.

تخم مرغ از جمله غذاهایی است که دارای مقادیر فراوانی آهن، کلسیم، ویتامین و سایر مواد مورد نیاز برای رشد کودک است و خوردن آن برای بچه ها از سن ۹ ماهگی توصیه می شود.

تخم مرغ منبع بسيارغني پروتئين است. ارزش بيولوژيكي پروتئين تخم مرغ بسيار بالاست و نسبت به ساير منابع پروتئيني مثل لبنيات، گوشت ها و حبوبات غني تر است. پروتئين تخم مرغ تمامي اسيدآمينه هاي ضروري براي سلامتي بدن را دارا است. بنابراين مصرف تخم مرغ با ساير موادغذايي كه از نظر پروتئيني فقير هستند مانند نان ، برنج و غلات، باعث تكميل ارزش پروتئيني غذا مي شود.

12.5 درصد وزن این ماده غذایی را پروتئين تشكيل مي دهد که هم در زرده و هم در سفيده وجود دارد. ولي بيشتر در سفيده تخم مرغ و به نام آلبومين وجود دارد. در نمودارهاي ارزيابي كيفيت پروتئين موجود در موادغذايي، هميشه تخم مرغ در بالاترين حد قرار دارد و بعنوان استاندارد مرجع براي سنجش پروتئين ساير غذاها استفاده مي شود.

این غذای دو رنگ، بيشتر ويتامين هاي موردنياز بدن به جز ويتامين C را دارد و منبع خوبي از ويتامين هاي گروه B و ويتامين A است. همچنين ويتامين D و ويتامين E را به مقدار كافي و لازم تأمين مي كند. علاوه بر این تخم مرغ حاوي يد و فسفر است که ید براي ساخت هورمون تيروئيدي و فسفر براي رشد بهتر و سلامتي استخوان هاي بدن ضروری هستند.

روي، سلنيم، آهن و كلسيم هم در تخم مرغ وجود دارند. روي باعث بهبود زخم، و رشد بهتر مي شود و
سلنيم نيز يكي از آنتي اكسيدان هاي مهم مي باشد و راديكال هاي آزاد ناشي از سوخت ناقص چربي ها را در بدن از بين مي برد و مي تواند بر عليه عوامل ايجادكننده سرطان نقش داشته باشد. كلسيم نيز براي عملكرد بهتر سيستم عصبي، رشد بهتر افراد استخوان ها و استحكام ها آنها لازم است.

در همان حال، تخم مرغ جزو لیست سیاه بچه ها است و در برابر خوردن آن جبهه می گیرند. روش های زیر، خلاصه تجربه من است در باره پسر ۱۴ ماهه ام.

                                                  

منبع بخش علمی مطلب ذکر شده، این سایت است با کمی تغییر.

ادامه دارد.

در قسمت اول با تعدادی از میوه ها و سبزیجات آشنا شدیم... امروز تعدادی دیگر را با هم می شناسیم... (بهتر می شناسیم)

شاهی : منبع خوب ویتامینها و مواد مغذی است. برای همه کودکان مصرف میشود.

سیب زمینی : پوست بگیرید بجوشتنید یا بپزید. در کودکان بی اشتها سرخ کرده آن در کمی کره یا روغن زیتون اشتهاآور است. پوره آن منبع غنی از کربوهیدرات است.

کدوی تابستانی : بخارپز کنید و برای تهیه یک غذای سریع با تکه های گوجه فرنگی مخلوط کنید.

کاهو : انواع مختلف رنگی دارد. می توانید از برگهای آن به عنوان ظرف تزیینی غذا استفاده کنید. توجه کنید قبل از مصرف حتما برگها را ضدعفونی کنید. کاهو از جمله گیاهانی است که کود انسانی دارد.

قارچ : منبع غنی از پروتئین است. انواع بزرگتر را بپزید و از انواع کوچکتر در سالاد استفاده کنید. محیط رشد آن بسیار تمیز و عاری از آلودگیهای سایر سبزیجات است.

زیتون : اگرچه شور است ولی بسیاری از کودکان آنرا دوست دارند. نوع سبز آن ملایم تر از سیاه آن است. در درمان یبوست کاربرد دارد.

پیاز : به قول قدیمیها آنتی بیوتیک است!! خوش طعم کننده غذا به صورت پخته و خام می باشد. در کودکانی که از التهاب لثه ها آزرده هستند گاز زدن پیاز کمک بزرگی در شکافته شدن لثه ها میکند.

جعفری : غنی از ویتامینها آهن و مواد معدنی است. در مرحله آخر طبخ سوپ حتما آنرا روی غذا بریزید.

زردک : شیرین مزه است. پوست بگیرید با هویج یا سیب زمینی به صورت پوره یا ورقه ورقه همراه با گوشت نوش جان کنید.

نخود فرنگی : انواع ترد و کوچک آنرا استفاده کنید پوره کنید تا به شکل خمیر رقیق به رنگ سبز روشن درآید. برای بچه های کوچک تر حتما پوست آنرا بگیرید.

فلفل : یک چاشنی فوق العاده برای غذاست. البته منظور ما فلفل دلمه ای است. نوع سبز آن سرشار از ویتامین ث است و انواع آن به ویژه انواع زرد و نارنجی آن منابع غنی آنتی اکسیدانتها هستند.

کدوتنبل : همیشه آنرا پوست بگیرید و آب پز یا بخارپز کنید. پوره آن یکی از لذیذترین میان وعده های کوچولوها را تشکیل میدهد.

اسفناج : غنی از املاح است. منبع بزرگ آهن محسوب میشود . ولی به یاد داشته باشید برای قابل جذب شدن آهن آن حتما باید با یک پروتئین حیوانی مثل گوشت یا تخم مرغ پخته شود. به دلیل وجود اگزالات در آن در بچه های زیر یک سال استفاده نکنید.

سیب : برای یک میان وعده سالم و همیشگی مناسب است . به صورت پوره یا همراه با ماست بسیار اشتها برانگیز میشود. میتوانید در بچه های کوچکتر از کمپوت آن یا بخارپز شده آن استفاده کنید . آب سیب از اولین کمک غذاهای کوچولوهاست .

زردآلو : تازه یا خشک شده منبع ویتامین آ است. در بچه های کوچکتر میتوانید از بخارپز شده آن استفاده کنید. به دلیل پرزدار بودن پوست آن آنرا به خوبی بشویید و برای بچه های کوچکتر حتما پوست بگیرید.

موز : میوه بسیار مناسب برای بچه هاست چون به آسانی له میشود. شیرموز از بهترین خوراکیهای بچه هاست. موز سفت و تازه ای را در فریزر بگذارید تا حسابی سرد و یخ زده شود آنرا به کودک خود بدهید با کشیدن آن روی لثه های متورمش قطعا آرام خواهد شد.

آلبالو : بعد از یکسالگی یک خوراکی مناسب و خوشمزه است. بهتر است پخته مصرف شود تا به خوبی پوره گردد.

گیلاس : حتما باید رسیده باشد. آب رنگی آن غذا خوردن را برای کودک جذای میکند.

خرما : سرشار از انرژی و قند سالم است. آنرا پوست بگیرید هسته اش را دربیاورید و له شده آنرا به کودک بدهید.

میوه های خشک : در فصولی از سال که با کمبود میوه های فصلی مواجهید بسیار مناسب خواهند بود. توجه کنید میوه هایی را تهیه کنید که طبق اصول صحیح خشک شده باشند چون درغیر این صورت منابعی از قارچها خواهند بود. آنها را بخیسانید تا نرم شوند.

انجیر : تازه یا خشک شده آن به صورت میان وعده بسیار مناسب است. یکی از بهترین ملینها در کودکان است.

 

منبع : نخستین غذای کودک     دکتر میریام استوپارد  (با کمی تغییر)

اول از همه یه دوست خوبی برامون کامنت گذاشته که تو ژاپن زندگی میکنه و اطلاعات راجع به بارداری و زایمان میخواد! عزیزم تو همین و بلاگ و وبلاگهای مادرهایی که اینجا کامنت میذارند، چند تا لینک هست به سایتهای به درد بخور در اون زمینه !میتونی بری و استفاده کنی...

 

خوب ! این پست رو میخواهیم اختصتص بدیم به بچه های میوه نخور! همه ما میدونیم که میوه ( حالا هر نوعی) سرشار از ویتامین هست و باید بچه ها هم به اندازه کافی بخورندش! حالا اگه کوچولوی شما میوه نمیخوره، سالاد میوه میتونه راه حل مناسبی باشه .حالا تابستون که رسید سالاد میوه تابستون رو میگم بهتون ولی الان! انار دون کنید ! یه دونه انار هم کافیه! پرتغال های پر پر شده ...کیوی خورد شده ....موز خورد شده...سیب با پوست خورد شده ....آناناس هم که فت و فراوونه! (کمپوت نه ها! آناناس تازه بخرید پوست بکنید خورد کنید) حالا همه اینها رو بریزید تو کاسه ای که از آناناس درست شده! ساده است مواد داخل آناناس رو بدون اینکه فرمش به هم بخوره در بیارید(اول سرش رو ببرید ) همه رو با هم قاطی کنید خیلی هم هم نزنید که له بشن ها ! خوب حالا بذارید تو یخچال تا اب بندازه! تو این فاصله اگه دوست داشتید ژله ( با هر طعمی دوست دارید) مثل دستور همیشه درست کنید و بذارید تو یخچال.ولی قبل از اینکه سفت بشه و تا زمانی که هنوز شل هست بریزید روی میوه ها و بذارید تو یخچال بمونه.بعد از یکی دو ساعت بعید میدونم بچه ای بتونه از خیر این سالاد بگذره!

راستی یه راه دیگه هم برای بچه های میوه نخور استفاده از میوه-بستنی هست! بستین وانیلی بگیرید و با قطعات خیلی ریز میوه ها( میوه های مربوط ها نه اینکه بستنی کاکائویی رو با مثلا کیوی مخلوط کنید)  با پشت قاشق هم بزنید.عالی میشه! ضمن اینکه بستنی به خاطر کلسیم حتی برای بچه های که ماست نمیخورند هم توصیه میشه!نوش جان!

(عکس تزئینی است ها! من اینقدر ها هم هنرمند نیستم)

 

 

تجربه به مهد کودک رفتن دخترکم در ژاپن با اینکه خیلی کوتاه بود اما برای من پر بود از نکات آموزنده. از نکات ایمنی در نظر کرفته شده برای بچه ها تا نوع برخورد مربی ها. امروز میخوام نکات تغذیه ای مخصوص بچه ها به همراه تجربیات خودم در این یک سال رو اینجا ثبت کنم.

1. توی اون سیستم بچه ها از 3-4 ماهگی خوردن نوشیدنی های سالم مثل آبمیوه های خالص یا نوع خاصی از چای که دقیقا نمیدونم اسمش چیه اما توی ژاپن و چین خیلی رایجه رو شروع می کردند. مقدار نوشیدنی خیلی کم بود اما حتما به عنوان یه میان وعده به خصوص توی تابستون به بچه ها داده می شد.

2. غذای جامد از سن 5 ماهگی شروع می شد. شروع با برنج و سبزیجات بود که هر روز یک سبزی رو امتحان می کردیم و روز بعد یه سبزی تازه رو به سبد غذایی کودک اضافه می کردیم. برنج عضو ثابت غذای همه بچه ها بود و توی همه وعده ها به همراه یه خوراک سبزی یا پروتیینی سرو می شد. برنج اوای کار حسابی پخته می شد تا شبیه شله زرد کاملا له بشه. از هیچ طعم دهنده دیگه ای استفاده نمی شد. همینطور از آرد برنج به جای برنج استفاده نمی شد. به تدریج ار میزان له شدگی برنج کم می شد تا اینکه بعد از دو ماه میشد گفت که دیگه به جای حالت شله زرد پلو کوچولو ها مثل یه کته ی شفته شده بود. (البته خود برنج ژاپنی خاصیت چسبندگی داره)

سبزیجات فقط چند هفته اول حالت میکس شده داشت. کم کم به جای میکس با هویج و سیب زمینی و ... های رنده شده جایگزین می شد. باز هم به تدریج از سبزیجات خرد شده استفاده می شد، حتی گوشت مرغ و ماهی به صورت قطعه های ریز سرو می شد و من تعجب می کردم که بچه ها واقعا توانایی جویدن و هضم اون تیکه ها رو دارند و همین پیشرفت تدریجی باعث می شد که بچه های یکساله راحت یک تکه گوشت یا یک حبه انگور یا یک گوجه مینیاتوری رو می گرفتند دستشون و با همون چند تا دندون کوچولو گاز می زدند و می خوردند. حتی بازی کردن با یک قاشق سالاد گوجه و خیار خیلی ریز شده برای سارای هفت ماهه من خیلی هم سرگرم کننده بود و چند دقیقه توی دهانش باهاش ور می رفت.

3. غذا که همیشه شامل یک پیاله برنج (به همون روش بالا)، یک پیاله خوراک سبزی جات یا پروتئین (که همیشه خدا یه ترکیب جدید بود) حتما یک لیوان با کمی چای همراه داشت و از همون اول سعی می شد که نوشیدنی با لیوان به بچه داده بشه. البته اصرار زیادی نبود فقط به صورت تمرین نوشیدن با لیوان انجام می شد که نتیجه بخش هم بود و بچه های بزرگتر راحت خودشون لیوانشون رو سر می کشیدند و تشویق می شدند.

4. نکته ی دیگه مهد کودک (و احتمالا تمام مهدها) این بود که هر روز راس یک ساعت مشخص و حتی در یک مکان مشخص به بچه ها غذا داده می شد. حتی صندلی های بچه ها مخصوص خودشون بود و همینطور که بزرگتر می شدند صندلی هاشون بزرگونه تر می شد. این انضباط اوایل به نظرم خیلی سخت گیرانه میومد اما متوجه شدم که همین نظم برای آرامش بچه و مادر لازمه. بچه ها خیلی خوب به این روال عادت می کنند (حداقل بچه هایی که من دیدم) و می دونند که کی و کجا وقت غذا خوردنه. حول و حوش یه ساعتی گرسنه میشند و یاد میگیرند که روی صندلی خودشون یا یک جای مشخص باید غذا بخورند. صد البته با بچه های کوچیک باید صبور و انعطاف پذیر بود. یک وقتهایی بچه ها از اینکه بغل مامانشون غذا بخورند کیف می کنند (مثلا وقتی مریض یا بیقرارند) اما اینکه کل کار یه نظمی داشته باشه زحمت مادر هم به مرور کم میشه.

5. عصرونه بچه های بالای یکسال شیر پاستوریزه به همراه یه خوراکی بود. بچه ها با نی شیر می خورند و اون موقع من تعجب می کردم اما وقتی به دختر نه ماهه ام لیوان نی دارش رو دادم متوجه شدم که واقعا بچه ها  با کمی بازی با نی متوجه می شند که چطور ازش استفاده کنند و این یه فرصت برای عادت دادنشون برای استفاده نکردن از شیشه و سینه است. همینطور عشق به نی بازی باعث میشه که برای نوشیدن تشویق بشند.

6. نکته های ریز دیگه ای هم هست. مثل اینکه همیشه مربی ها صبور بودند. هر لقمه ی غذا که به دست می گرفتند به بچه می گفتند که چیه. مثلا می گفتند یه کم برنجه. یا یه کمی ماهی بخور. جایی میخوندم که این کار یه راهیه برای آموزش سریعتر زبان. یا وقتی بچه ای چیزی رو نمی خورد رها نمی کردند فقط آروم با چیزی قاطیش می کردند و هی بهش پیشنهاد می دادند. می گفتند کم  کم به طعمیش عادت می کنه. وقتی ریخت و پاش می شد با اینکه مسئول نظافت خود مربی ها بودند اما همچنان خندون و آروم می گفتند ا این ریخت! باید تمیزش کنیم. که خود این بازم نشون می داد هدفمند برخورد می کنند و ...

7. نکته ی دیگه ای که دیگه تجربه شخصی منه اینه که وقتی به بچه غذا میدید (منظورم بچه های خیلی کوچیکه دیگه) حتما یک قاشق یا حتی قاشق و چنگال در اختیارش قرار بدید و از همون ابتدایی که می تونه قاشق رو به دست بگیره این فرصت رو در اختیارش بگذارید که با کمی غذا ور بره. مقدار غذا کم باشه تا خیلی تبدیل به بازی و ریخت و پاش نشه. بگذارید با همون مقدار غذا و قاشق و انگشتاش بازی کنه و سعی کنه و یاد بگیره. البته یک زیر انداز مخصوص براش در نظر بگیرید که ترجیحا سفره ای باشه تا نرمه های برنج و تکه های گوشت و لکه های ماست و اینها سریعتر ازش پاک بشه و با اینحال فاتحه ی دور و بر رو بخونید اما من نتیجه ی این میدون دادن رو در اطرافیانم دیدم. بچه ی که سه چهار سالش شده و هنوز مامانش لقمه توی دهانش میگذاره و بچه ی دوساله ای که بامهارت قاشق و چنگال رو میگیره و تمییز غذا میخوره! مطمئنا نمی تونم بگم تنها علتش اما یک سهم عمده اش به دلیل همین اجازه ی یادگیری به بچه دادن بوده که در زمانی که خودش علاقه مند بوده و دوست داشته غذا بخوره این امکان براش فراهم بوده که یاد بگیره. البته اگر بچه ی یکساله داشته باشید متوجه میشید که اونقدر میل به استقلالش زیاده که لقمه های کج و کوله ی خودش رو که با هزار زحمت راهی دهانش می کنه و نصفش وسط راه میریزه رو به یک قاشق غذای آماده شما ترجیح میده اما همین که بهش اجازه بازی بدید خودتون هم فرصت این رو خواهید داشت که اون وسطها یک چیزهایی وارد دهانش بکنید!

8. با اینکه طولانی شد اما دلم نیومد که نگم. وجود تنوع و سلیقه یک عامل مهمه دیگه ی هست که به نظرم توی همه سنین می تونه اشتها رو تحریک کنه. حتما یک پست راجع به تزییناتی که مامانهای ژاپنی با حوصله تمام انجام میدادند و آذوقه های کوچولوشون رو مثل یک کاردستی درست می کردند می نویسم. نکته ای دیگه ی که من توی سایتهای غذای کودک ژاپنی متوجه شدم این بود که علاوه بر ترکیبات خاصی که فرهنگ ژاپنی داره این سایتها سعی می کنند که محدودیت خاصی توی ترکیب کردن سبزیجات و درست کردن غذاهای جدید نداشته باشند. مثال ساده ای میزنم. مثلا بچه ی آب پرتقال دوست نداره با آب هویج میشه مخلوطش کرد. بچه ی شیر دوست نداره با آب سیب میشه قاطیش کرد و... خلاصه در مورد تمام مواد غذایی میشه دست به ابتکار زد و شانس رو امتحان کرد. البته می دونم که چه طاقت فرساست وقتی با ذوق یه غذا درست می کنیم و اون وقت حضرات اعلا همون اولین لقمه رو میدند بیرون. اما خوب این ها هم شیرینی مادریه دیگه. ببخشید اگر سرتون رو درد آوردم. امیدوارم که مفید بوده باشه.

پی نوشت: اعظم خانوم (مامان ویونا) راستش من تازه کامنتتون رو خوندم. خیلی خوشحال میشیم اگر با ما همکاری کنید مخصوصا اینکه گفتید کارشناس تغذیه هستید. ما اینجا از تجربیاتمون می نویسیم و تخصص خاصی نداریم و راستش نمیدونم پاسخ سوالتون رو چی بدم. می تونیم از بقیه مامانها سوال کنیم. مامان خانومها شما چه پیشنهادی برای بچه های کم غذا دارید؟ اگر تجربه ای دارید لطفا برای ما ایمیل کنید یا به صورت کامنت بگذارید.